Meszki
Meszki należą do małych owadów, osiągających 1,5-10 (zwykle 3-6) mm długości, zwykle ciemno ubarwionych . Mają krępe ciało z garbem, krótkie i szerokie, opalizujące skrzydła daszkowato ułożone w pozycji spoczynkowej, masywne, 11-członowe czułki i krótkie, grube odnóża.
Meszki
Dorosłe owady zasiedlają tereny o dużym nasyceniu wilgocią, w pobliżu zbiorników wodnych. Często występują masowo. Wczesne stadia rozwojowe związane są z wodą bieżącą od małych cieków wodnych po duże rzeki.
Stadia preimaginalne (larwy i poczwarki) żywią się detrytusem, dorosłe samice są hematofagami, a samce zjadają nektar kwiatów. Aparat gębowy meszek jest przystosowany do rozcinania skóry i rozrywania tkanki. Z tak powstałej ranki samice wysysają sączącą się krew. Ślina tych hematofagów zawiera apyrazy i czynniki anty-trombinowe. U Simulium vittatum wykryto simulidynę. Białka śliny tego gatunku meszki blokują jednocześnie dwa ważne czynniki w uczynnianiu trombiny.
Samica składa w czystych, płytkich wodach 200-500 jaj. Wylęgające się po 2-3 tygodniach larwy żyją i przepoczwarczają się w szybko płynących wodach. Przepoczwarczenie następuje po kolejnych 6-8 tygodniach. Dorosłe owady wypływają na powierzchnię w pęcherzyku powietrza i odlatują.
Klienci indywidualni mogą zakupić preparty z serii Mugga za pośrednictwem serwisu Allegro
Ochrona przed meszkami
W Polsce specjaliści doliczyli się około 50 odmian meszek. Meszki najczęściej występują na podmokłych terenach. Groźne są tylko samice meszek i tylko w dzień, zwłaszcza po południu i wieczorem. Atakują chmarami krowy, konie, świnie, owce, drób i ludzi. Wciskają się wszędzie - do uszu, nosa, wpadają pod powieki i do gardła. Lubią miejsca pokryte cieńszą i delikatniejszą skórą. Nie przenoszą chorób, ale wydzielają silnie toksyczną ślinę, ugryzienie przez meszki może powodować - częściej niż w przypadku komarów - obrzęki, zaczerwienienia i wysoką gorączkę. Najwięcej meszek można spotkać w okolicach Gorzowa, Strzelec Krajeńskich, Międzychodu, Piły i Poznania
Meszka
Podstawowa ochrona przed meszkami to:
- unikanie przebywania na otwartych przestrzeniach w miejscach wylęgu
- okrycie ciała
- stosowanie repeletów np. Mugga roll i spray odstraszające owady
- przemywanie miejsc ukąszeń - meszki pozostawiają otwarte ranki, co umożliwia wnikanie zarazków do krwiobiegu
Znaczenie w przyrodzie i dla człowieka
Meszkowate pełnią ważną rolę w ekosystemie jako filtratorzy przywracający detrytus do łańcucha troficznego. Są również bioindykatorami - larwy i poczwarki meszkowatych wykazują dużą wrażliwość na zmiany składu chemicznego wody.
Samice - same będąc pasożytami - przenoszą pasożyty krwi i skóry pomiędzy zwierzętami ciepłokrwistymi. Przyczyniają się do poważnych strat wśród zwierząt dziko żyjących i hodowlanych. Niektóre gatunki meszek przenoszą organizmy chorobotwórcze, np. nicienie z rodzaju Filaria powodującece filariozy, czy z rodzaju Onchocerca wywołujące w Afryce onchoerkozę (tzw. ślepotę rzeczną). Żyjący w pobliżu Missisipi Cnephia pecuarum pasożytuje na stadach zwierząt domowych; ukąszenie meszek w tym rejonie powoduje nawet zgony koni i mułów, zarówno przez wysysanie dużej ilości krwi, jak i uduszenie wskutek zblokowania przewodów nosowych.W okresach masowego wylęgu stają się utrapieniem mieszkańców pobliskich terenów. W wielu regionach podejmowane są zorganizowane akcje opryskiwania terenów występowania meszek w celu zmniejszenia ich dokuczliwości. W naszej strefie klimatycznej nie stwierdzono przenoszenia chorób przez meszkowate.