Dżibuti
Malaria - ryzyko wystąpienia jest wysokie:
-
występuje niezależnie od pory roku .
- w obecnym czasie brak jest szczepionki na malarię, w związku z tym zalecane są profilaktyczne działania zapobiegajace ukłuciu przez komary m.in. stosowanie repelentów ( produkawanych specjanie pod kontem strefy tropikalnej ) odstraszających insekty takich jak Mugga Deet, korzystanie z moskitier oraz branie profilaktycznych leków przeciwmalarycznych.
Zakup preparatów Mugga dla klientów indywidualnych za pośrednictwem serwisu Allegro
Obowiązkowe szczepienia przy podróży z Polski – nie obowiązują.Natomiast szczepienie przeciwko żółtej gorączce wymagane jest od osób przybywających bezpośrednio z rejonu występowania tej choroby.
Szczepienia zalecane - przeciwko następującym chorobom:
- wirusowe zapalenie wątroby typu A
- wirusowe zapalenie wątroby typu B
- tężec + błonica
- choroba Heinego-Medina (inaczej: poliomyelitis)
- dur brzuszny
- inne według zaleceń lekarza w bardzo rzadkich sytuacjach
Inne przydatne informacje o tym kraju.
Stolica: Dżibuti
Waluta: frank dżibutyjski (DFR);
Języki urzędowe: francuski, arabski
Inne języki: afar, somalijski
WIZA, PRZEPISY WJAZDOWE. Obywatele polscy udający się do Dżibuti muszą mieć wizę turystyczną wystawioną na okres 30 dni. Jeżeli w danym kraju nie ma ambasady Dżibuti, wizę można uzyskać w ambasadzie Francji. Obywatele polscy planujący podróż do Dżibuti z Etiopii mogą również ubiegać się o wizę do Dżibuti w Etiopii. W tym celu konieczne jest przedstawienie w Ambasadzie Dżibuti listu z Ambasady RP w Addis Abebie. Paszport powinien być ważny co najmniej 6 miesięcy. Opłata lotniskowa przy wylocie z kraju wynosi 20 USD.
PRZEPISY CELNE. Nie ma ograniczeń we wwozie i wywozie pieniędzy. Restrykcje celne nie różnią się od powszechnie stosowanych.
MELDUNEK. Obowiązek meldunkowy dotyczy cudzoziemców przebywających w Dżibuti ponad 30 dni.
UBEZPIECZENIE. Nie ma przepisów dotyczących obowiązkowych ubezpieczeń osobowych i komunikacyjnych. Zaleca się jednak wykupienie odpowiedniego ubezpieczenia na wypadek choroby i nieszczęśliwych wypadków oraz na ewentualność medycznej ewakuacji drogą lotniczą w sytuacjach zagrażających życiu.
CHOROBY, SZCZEPIENIA, SŁUŻBA ZDROWIA. Cholera jest dość powszechną chorobą w Dżibuti. Zaleca się spożywanie wody tylko butelkowanej oraz unikanie napojów z lodem. W Dżibuti dość powszechne są malaria oraz gorączka dengue. Zaleca się profilaktykę przeciwko malarii oraz natychmiastowy kontakt z lekarzem w przypadku zaobserwowania objawów grypopodobnych.
Przed wyjazdem do Dżibuti należy się upewnić o wymaganych szczepieniach. Przy wjeździe wymagana jest międzynarodowa książeczka szczepień z ważnym szczepieniem przeciw żółtej febrze. Zalecane są również szczepienia między innymi przeciwko żółtaczce A i B, tyfusowi, tężcowi, polio i zapaleniu opon mózgowych. W Dżibuti dostępna jest jedynie prywatna opieka medyczna, a na prowincji często nie ma klinik. Wizyta u lekarza kosztuje ok. 30 USD, za dobę w szpitalu prywatnym trzeba zapłacić ponad 100 USD. Leki często są niedostępne lub bardzo drogie.
INFORMACJE DLA KIEROWCÓW
. Międzynarodowe prawo jazdy uprawnia do prowadzenia pojazdów. Aby dojechać do celu warto wynająć przewodnika, dostępnego na większości skrzyżowań, co również jest stosowane przez miejscowych taksówkarzy. W północnym dystrykcie Tadjourah, w dystrykcie Obock oraz w na południu w okolicy Ali Sabieh istnieje niebezpieczeństwo natrafienia na miny lądowe. Nie należy podróżować nieutwardzonymi drogami bez wcześniejszego upewnienia się u lokalnych władz czy drogi te są bezpieczne.
BEZPIECZEŃSTWO. Niebezpieczna jest prowincja, regiony skupisk uchodźców. Stolica jest stosunkowo bezpieczna ze względu na dużą bazę wojsk francuskich i jednostek amerykańskich. Kradzieże są zjawiskiem dość powszechnym w Dżibuti, dlatego nie zaleca się spacerowania po mieście po zapadnięciu zmroku. Zdarzają się przypadki napaści na prowincji. Podróżowanie samochodem poza miasta w nocy jest niebezpieczne ze względu na dużą częstotliwość wypadków na drogach powodowanych przez nieoświetlone pojazdy oraz swobodnie spacerujące po drogach zwierzęta.
Na głównych drogach policja sporadycznie zatrzymuje podróżujących w celu sprawdzenia dokumentów. Należy mieć przy sobie dokumenty tożsamości.
Należy szczególnie unikać regionu przygranicznego z Erytreą. Od kwietnia 2008 r. pomiędzy Dżibuti a Ertytreą toczy się spór o terytoria przygraniczne. Istnieje niebezpieczeństwo ataków terrorystycznych z sąsiadującej od południa Somalii.
Notuje się coraz częstsze ataki pirackie na wodach Morza Czerwonego oraz w Zatoce Adeńskiej przez zorganizowane grupy z Somalii.
PRZYDATNE INFORMACJE:
Kartą kredytową można płacić tylko w niewielu miejscach. W Dżibuti nie ma bankomatów. Należy przywieźć dewizy w gotówce lub międzynarodowo uznane czeki podróżne (travellers-cheques).
W przypadku dolarów amerykańskich (USD), w miejscach wymiany waluty (w tym również w hotelach) akceptowane są tylko banknoty nie starsze niż z 2003 r.
Koszty utrzymania w Dżibuti należą do najwyższych na świecie.
Dżibuti jest krajem w przeważającej mierze muzułmańskim, dlatego zaleca się ubiór raczej konserwatywny.
Dniem wolnym od pracy jest piątek.