MUGGA ® - OFICJALNY SKLEP

Skuteczne i sprawdzone środki na komary tropikalne.
Rekomendowane przez WHO dla wyjeżdżających w regiony malaryczne.

Denga

Denga jest najczęściej spotykaną chorobą wirusową przenoszoną przez owady w tropikalnych częściach świata,a ochrona przed nią polega na starannym unikaniu ukłuć komarów podczas podróży


Denga jest obecna w ponad 125 krajach na świecie (malaria dotyka mniej niż 100), a w ciągu 50 lat liczba zarażeń wzrosła 30-krotnie.
 
 
 
alt
 
Mapa występowania dengi
 



i jakie są jej przyczyny.

Gorączka denga jest chorobą zakaźną wywoływaną przez wirusa dengi, należącego do rodziny Flaviviridae, rodzaj Flavivirus. Rezerwuarem wirusów jest człowiek. Wektorem zakażenia jest komar egipski (Aedes aegypti) , rzadziej inne komary z rodzaju Aedes. Komary te wykazują największą aktywność rano i wieczorem, w czasie trwania pory gorącej i wilgotnej. Mogą one jednak przenosić infekcje przez cay rok' o każdej porze dnia. Do zakażeń dochodzi podczas pobytu w miastach i ośrodkach wypoczynkowych.Nie istnieje możliwość przeniesienia się choroby z człowiek na człowieka.

Występowanie dengi: Gdzie występuje denga i kto jest narażony na zachorowanie? 


Denga występuje w ponad 120 krajach strefy tropikalnej i stanowi obecnie najczęstszą infekcję wirusową przenoszoną przez owady na świecie . Najwięcej zachorowań na dengę rozpoznawanych jest w Azji, gdzie stanowi główną przyczynę śmierci wśród dzieci. Ze względu na opisany wcześniej tryb życia komarów przenoszących wirusy dengi choroba powszechnie występuje w miastach w tropiku.
 
  • Afryka
  • Azja Południowo-Wschodnia,
  • Karaiby,
  • Ameryka Środkowa,
  • Ameryka Południowa
  • Sezonowo i lokalnie na Bliskim Wschodzie.

Obecnie denga jest najczęściej rozpoznawaną chorobą wśród turystów, którzy zgłaszają się do ośrodków medycyny tropikalnej z powodu gorączki po powrocie z terenów tropikalnych (z wyjątkiem Afryki subsaharyjskiej, gdzie wciąż przeważają chorzy z malarią).


Objawy dengi


Objawy dengi pojawiają się zwykle w ciągu 3–14 dni po ukłuciu przez zakażonego komara. Najczęstsze dolegliwości to gorączka o nagłym początku, ból głowy, znaczne osłabienie oraz silny ból mięśni lub stawów; u około połowy chorych stwierdza się również wysypkę. Niekiedy występują także: zapalenie spojówek lub gardła oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe.


U części chorych w dalszym przebiegu choroby dochodzi do rozwoju postaci krwotocznej bądź wstrząsu. Objawy zaburzeń krzepnięcia u pacjentów z dengą obejmują wybroczyny na skórze oraz krwawienia z błon śluzowych (nosa, jamy ustnej lub dróg rodnych) i przewodu pokarmowego. Te groźne dla życia zaburzenia pojawiają się najczęściej po kilku dniach choroby, już po ustąpieniu gorączki.Jeśli w trakcie wycieczki lub po powrocie z podróży po rejonach tropikalnych wystąpi gorączka albo inne opisane powyżej dolegliwości, należy pilnie skontaktować się z lekarzem, najlepiej w ośrodku medycyny tropikalnej lub najbliższym szpitalu zakaźnym. Objawy dengi mogą być niecharakterystyczne, w związku z czym konieczna jest diagnostyka laboratoryjna obejmująca różne choroby tropikalne, w tym także malarię .


W razie konieczności samodzielnego leczenia przeciwbólowego czy zwalczania gorączki przed konsultacją lekarską (np. w podróży) należy unikać przyjmowania leków oddziałujących na układ krzepnięcia, czyli m.in. kwasu acetylosalicylowego (aspiryny), ibuprofenu oraz większości niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ mogą one nasilić problemy krwotoczne związane z zakażeniem wirusem dengi. Można natomiast zastosować paracetamol.


Rozpoznanie dengi


Lekarz może powziąć podejrzenie dengi na podstawie badania chorego i informacji o podróży uzyskanych podczas wywiadu, w celu potwierdzenia rozpoznania musi jednak przeprowadzić badania laboratoryjne. Ważna jest ocena morfologii krwi, która może wykazać odchylenia w zakresie liczby krwinek białych oraz płytek krwi. Diagnozę uzupełniają zwykle badania w kierunku przeciwciał przeciwko wirusom dengi we krwi pacjenta. W szpitalach stosuje się także tzw. szybkie testy, pomocne w ustaleniu rozpoznania. W niektórych ośrodkach możliwe jest wykrycie materiału genetycznego wirusa u chorego i przeprowadzenie innych specjalistycznych badań.


Leczenie dengi


Nie opracowano leków przeciwwirusowych skutecznych przeciwko patogenom wywołującym dengę, leczenie polega więc na terapii objawowej, czyli przede wszystkim na nawadnianiu organizmu za pomocą preparatów doustnych lub kroplówek, zwalczaniu gorączki i bólu oraz korygowaniu zaburzeń krzepnięcia krwi, jeśli wymaga tego stan pacjenta. W niektórych przypadkach konieczne jest leczenie w warunkach szpitalnych w związku z zagrożeniem ciężkimi postaciami dengi (z krwawieniami i wstrząsem). Czasami chorego trzeba przyjąć na oddział intensywnej terapii.


Czy możliwe jest całkowite wyleczenie z dengi


Faza gorączkowa w przebiegu dengi trwa zwykle około tygodnia. Po tym okresie na ogół następuje rekonwalescencja i wyzdrowienie, jednak niekiedy mogą się rozwinąć ciężkie postaci choroby (opisane powyżej). Okres rekonwalescencji po ustąpieniu gorączki trwa kilka tygodni.


Denga zazwyczaj nie ma długotrwałych konsekwencji zdrowotnych. Śmiertelność z powodu krwotocznej postaci dengi w krajach rozwijających się sięga 10–20%, jednak w placówkach dysponujących dobrymi warunkami opieki nad chorymi oraz właściwym wyposażeniem i wyszkolonym personelem jest ona o wiele mniejsza – nie przekracza 0,5%.


Czy po zachorowaniu na dengę można ponownie wyjechać do krajów tropikalnych


Przebycie dengi skutkuje wieloletnią odpornością przeciwko zachorowaniom wywołanym przez ten sam typ wirusa dengi (jeden z czterech), jednak nie zapewnia ochrony przed pozostałymi trzema. Człowiek może więc zachorować na dengę cztery razy. Wielu lekarzy i naukowców uważa, że wcześniejsze zachorowanie na dengę zwiększa ryzyko ciężkiego przebiegu choroby i jej powikłań krwotocznych podczas następnej infekcji, wywołanej przez kolejny typ wirusa. Wyniki obserwacji naukowych z ostatnich lat podają jednak w wątpliwość występowanie takiego zjawiska. Zagadnienie to nie doczekało się dotychczas jednoznacznego wyjaśnienia. Według współczesnych wytycznych zachorowanie na dengę w trakcie podróży do tropiku lub powrocie nie stanowi przeciwwskazania do kolejnego wyjazdu w rejony świata zagrożone tą chorobą.


Co robić, aby uniknąć zachorowania


Nie opracowano szczepionki ani leków profilaktycznych przeciwko dendze. Zapobieganie chorobie polega na starannej ochronie przed ukłuciami owadów w podróży z uwzględnieniem pory największej aktywności komarów przenoszących wirusy dengi, czyli pory dziennej. Stosowanie repelentów i spaniem pod moskitierami.

 


 

Denga

Udostępnij na: