MUGGA ® - OFICJALNY SKLEP

Skuteczne i sprawdzone środki na komary tropikalne.
Rekomendowane przez WHO dla wyjeżdżających w regiony malaryczne.

Tularemia


Inaczej nazywa się ją: gorączką zajęczą bądź króliczą lub dżumą gryzoni, tularemia, bo to o niej mowa, jest niezwykle groźną i zakaźną chorobą, która może doprowadzić nawet do śmierci człowieka! Zarazić można się ją na kilka różnych sposobów, a wywołuje ją pałeczka bakterii Francisella tularensis. Jakie są charakterystyczne objawy tej choroby, dlaczego dochodzi do jej rozprzestrzeniania i wreszcie, w jaki sposób ją wyleczyć? Na te i inne pytania, odpowiedź znajduje się poniżej.


Tularemia – przyczyny


Do zarażenia się tą niezwykle groźną chorobą, dochodzi głównie poprzez kontakt z chorym zwierzęciem. Tularemię przenoszą dziko żyjące zające lub króliki, jednak nie należy lekceważyć także okazów hodowlanych. Bardzo często tę chorobę można złapać także poprzez ukoszenie komara lub innego stawonoga – kleszcza. Do zarażenia dochodzi w momencie spożywania mięsa króliczego bądź zajęczego, zarażonego tularemią, dlatego należy poddać pokarmy dokładnemu zbadaniu. Chorobę tę mogą przekazywać człowiekowi także okazy żywe, człowiek może zachorować poprzez kontakt z chorym zwierzęciem. Co ważne, zarazić można się także bezpośrednio przez wdychanie oparów odchodów chorych zwierząt, siana lub innego rodzaju ściółki, w którym przebywały bądź kurzu z ich otoczenia. Należy zwrócić także uwagę na to, by nie pocierać oczu brudnymi rękoma, ponieważ do zakażenia bakterią tularemii może dojść także tą drogą – spojówkowego zapalenia. Tularemia to niezwykle groźna i przewlekła choroba, w której przede wszystkim liczy się czas leczenia. Bardzo ważne, aby objawy zostały szybko rozpoznane, inaczej może ona doprowadzić nawet do śmierci.

 

Tularemia w Polsce



Choć nie jest to choroba dość pospolita i dla wielu osób może stanowić ona zagadkę, bardzo często można ją spotkać także w Polsce. Jej największy zasięg można odnotować natomiast w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie, Meksyku czy Chinach. Nietrudno zauważyć, że najczęściej do kontaktu z nią dochodzi na obszarach zaludnionych i w pewien sposób zanieczyszczonych. Brak odpowiedniej higieny oraz brak dbania o czystość wybiegu dla zwierząt może doprowadzić do rozmnożenia się bakterii tej choroby.

W Polsce do najczęściej zainfekowanych obszarów tą chorobą można z całą pewnością zaliczyć województwa: zachodniopomorskie, warmińsko – mazurskie, podlaskie, pomorskie, kujawsko – pomorskie, a nawet wielkopolskie. Są to obszary położone głównie w okolicach zachodniej Polski. Warto wspomnieć, że najszybciej tą chorobą mogą zarazić się te osoby, które najczęściej mają bezpośredni kontakt ze zwierzętami. Są to: pracownicy leśniczówek, weterynarze, rolnicy, garbarze, pracownicy rzeźni, a nawet hodowcy zwierząt futerkowych!

 

Tularemia – objawy


Tularemia może mieć kilka postaci i zaatakować różne organy w ciele. Do głównych jej objawów zalicza się te, które najczęściej towarzyszą grypie, czyli m.in. wysoka gorączka, dreszcze, czy bóle stawów i kości. Wyróżnić można jednak kilka postaci tularemii.



Postacie tularemii:

 

  • Postać anginowa – Przypomina ona głównie anginę i to z nią w pierwszej chwili można pomylić tularemię. Choroba ta objawia się poprzez zapalenie gardła lub całej jamy ustnej, mogą pojawić się także charakterystyczne owrzodzenia błony śluzowej w jamie ustnej. Postać anginową najczęściej ma ten rodzaj tularemii, w przypadku którego do zarażenia dochodzi poprzez spożycie zakażonego mięsa lub wody. Objawy dodatkowe, które towarzyszą tej chorobie to: gorączka, dreszcze, bóle stawów i mięśni, zapalenie płuc, powiększenie węzłów chłonnych w szyi.

  • Postać wrzodziejąco-węzłowa – Stanowi największy odsetek zachorowań na tę chorobę. Aż 85% przypadków osób zakażonych tularemią ma właśnie tę postać. Do zarażenia dochodzi poprzez kontakt z tkankami zwierzęcymi lub poprzez ukąszenie komara, kleszcza. Charakterystycznym jej objawem są rumieniowate grudki, które z czasem przekształcają się w owrzodzenia i otwarte, ropiejące rany. Następnie u chorego zaczynają pojawiać się symptomy grypopodobne, czyli bóle stawów, mięśni i gorączka.

  • Postać trzewna (durowata) – Do objawów grypopodobnych dołącza ból brzucha, nudności, wymioty oraz biegunka. Bardzo często w tym wypadku dochodzi do wtórnego zapalenia płuc. Niestety, w przypadku tej postaci choroby, śmiertelność sięga nawet 50%!

  • Postać oczno-węzłowa - Tę postać tularemii można złapać poprzez zatarcie oczu brudnymi rękoma, na których znajdowały się pałeczki bakterii tej choroby. Dochodzi do zapalenia spojówek, następnie pojawia się owrzodzenie i charakterystyczne grudki, które można spotkać przy postaci wrzodziejąco-węzłowej.

  • Postać żołądkowo – jelitowa – Tularemia przypomina w tym wypadku chorobę jelitową. Do jej głównych objawów należy ostra biegunka, wymioty, mogą pojawiać się także owrzodzenia jelit. Do zarażenia chorobą w tej postaci, dochodzi poprzez spożycie zarażonych pokarmów lub wypicie zakażonej wody.

  • Postać płucna – To najcięższa postać tularemii. Do zakażenia dochodzi poprzez drogi oddechowe. Bakterie mogą znajdować się: na podłożu, na którym przebywają chore zwierzęta lub w ich odchodach. Do objawów należą charakterystyczne symptomy zapalenia płuc i mocny, suchy kaszel.

    alt

     


Tularemia leczenie

 

Tularemię niezwykle łatwo pomylić z innymi, dość popularnymi chorobami. Prawdą jest, że bakterie tej choroby infekują różne obszary ciała, przez co nie tak łatwo ją rozpoznać. Do jej najbardziej rozpoznawalnych objawów zalicza się występowanie charakterystycznych grudek o różowym lub czerwonym zabarwieniu, które po jakimś czasie pękają, prowadząc do owrzodzeń i wykwitów. Nie zawsze jednak można bezpośrednio zlokalizować źródło owrzodzeń. Należy jednak poddać się jak najszybszemu leczeniu, ponieważ nieleczona tularemia może doprowadzić nawet do śmierci, zwłaszcza jej postać durowata. Chory podlega hospitalizacji i podawana są mu antybiotyki z grupy: aminoglikozydów, tetracyklinów czy chloramfenikolów. Sposób leczenia zależy także w dużym stopniu od lekarza, który może zalecić spożywania medykamentów pomocniczych, np. gentamacyny.


 

Tularemia – diagnostyka

 

Jest to rodzaj schorzenia, który może dotknąć każdy organ w ciele człowieka, dlatego diagnostyka jest dosyć rozległa. Opiera się ona głównie na przebadaniu chorego lub zainfekowanego miejsca, a następnie dogłębnej analizie. W różnych przypadkach tych chorób zwykle: pobiera się mocz, robi prześwietlenia płuc oraz organów wewnętrznych, pobiera się krew oraz robi wymazy zainfekowanych obszarów na ciele. W przypadku tularemii diagnostyce poddawany jest także materiał z przewodu pokarmowego chorego oraz są pobierane próbki z węzłów chłonnych. Dodatkowo do laboratorium wysyła się także zainfekowaną wodę, żywność oraz poddaje analizie materiał służący zwierzętom za ściółkę.

 


Tularemia – zapobieganie

 

Należy stosować dobrej jakości repelenty na komary i kleszcze zawierające w swoim składzie substancję czynną  deet. Warto zaznaczyć, że tej chorobie można w łatwy sposób zapobiegać, jednak należy zdawać sobie sprawę z ryzyka jej występowania. Każda osoba, wykonująca zawód podwyższonego ryzyka, m.in. leśniczy, rzeźnicy, weterynarze, hodowcy, pracownicy laboratorium, powinni zwrócić szczególną uwagę na odpowiednią higienę pracy. Trzeba myć stanowiska, gdzie przebywają zwierzęta, a także dokładnie je odkażać oraz osuszać. Zawsze należy dokładnie myć ręce po wykonaniu swojej pracy i tuż przed dotykaniem innych przedmiotów. Bardzo istotne są także stałe kontrole, które pozwolą na weryfikację stanu sanitarnego wychodka dla królików lub innych zwierząt, lub sprawdzą stan czystości gabinetów czy zakładów pracy. Każdorazowo, mięso należy poddać obróbce, a także zbadać w laboratorium, czy jest zdatne do spożycia. Jeżeli tylko pojawi się sygnał, świadczący o występowaniu tularemii, należy niezwłocznie podjąć wszelkie środki ostrożności i skontaktować się z lekarzem weterynarii oraz sanepidem. Nie należy zapominać, że choroba ta jest zaraźliwa i niezwykle niebezpieczna dla człowieka, a jej początkowe objawy, bardzo łatwo pomylić z chorobami układu oddechowego bądź jelitowo - żołądkowego. Gdy tularemia pojawi się w obrębie stanowiska pracy człowieka, niezwłocznie powinien on udać się na kontrolę do lekarza pierwszego kontaktu.


 

Tularemia

Udostępnij na: